‘Ze komen om mij te zien, niet om mij te horen’, zegt George Valentin, ster van de zwijgende film, rond 1927 tegen een producent in Hollywoodland. Valentin, die niet echt bestond behalve als personage in de nieuwe film The Artist van de Fransman Michel Hazanavicius, verwoordt hiermee de destijds wijd gehuldigde mening dat er vooral iets essentieels ten grave werd gedragen met de uitvinding van de geluidsfilm. Filmmogol Jack Warner, die wel echt bestond, zei in 1926 dat de geluidsfilm de internationale taal van cinema ondermijnde doordat kijkers met de komst van de talkies de mogelijkheid kwijtraakten te delen in het creëren van actie, plot en tekst. Warner kreeg bijval van Alfred Hitchcock, die de zwijgende film als ‘puurste vorm van cinema’ zag, en van toneelproducent en filmregisseur Max Reinhardt, die stelde dat cinema, voorheen een onafhankelijke kunstvorm, door de komst van geluid slechts een imitatie van toneel zou zijn. Valentin zou dit alles beamen. ‘Ik ben geen marionet’, zegt hij, ‘ik ben een artiest.’ (meer…)