Gearchiveerd onder: Comics & Strips, De Groene Amsterdammer, Fictie | Tags: Herge, Kuifje, Roland Barthes, Spielberg, Tintin, Tom McCarthy
Anders dan in Nederland, waar men overwegend positief reageert op The Adventures of Tintin, schrijven recensenten in Engeland opvallend kritisch over Steven Spielbergs Kuifje-verfilming. Volgens The Daily Telegraph mist Hergé’s iconische held een ‘twinkeling’ in de ogen, terwijl The Guardian vooral verwijst naar een klein legertje Hergé-experts dat ouders en kinderen met klem afraadt de film te zien. Hierin gaat Tom McCarthy, auteur van Tintin and the Secret of Literature (2006) het verst. Wie ook maar ‘een ons intelligentie en verbeelding in zijn lichaam heeft’, stelt hij, moet zich verre van dit Tintin houden. (meer…)
Gearchiveerd onder: De Groene Amsterdammer, DVD, Fictie, Film | Tags: Alexandre Dumas, De Drie Musketiers, Maurice Leloir, Michael York, Oliver Reed, Richard Lester, The Three Musketeers 3D
Weinig verhalen staan zo duidelijk in mijn geheugen gegrift als Alexandre Dumas’ De drie musketiers. Ik weet nog precies hoe het boek eruitzag dat ik als kind las: geel, hardcover met illustraties die misschien als ik geluk zou hebben gehad van de beroemde Maurice Leloir waren. En ik had een Classics Illustrated-stripverhaal van de roman dat in dezelfde doos zat als strips van De graaf van Monte-Cristo, Robinson Crusoe, Ivanhoe, Robin Hood, 20.000 mijlen onder zee en Dr. Jekyll & Mr. Hyde. Allemaal literaire verhalen die constant buiten hun oorspronkelijke grenzen treden, waardoor ze een eigen leven in populaire vormen en media leiden. Vermaak, dus. Maar wel van het soort dat essentieel voor de mens is. (meer…)
Gearchiveerd onder: De Groene Amsterdammer, Fictie | Tags: gothic novel, Halloween, John Carpenter, Le moine, Romantiek, The Ward
Twee nieuwe films van respectievelijk een nieuwkomer van Frans-Duitse afkomst en een legendarische Amerikaan hebben dezelfde wortels, namelijk de aan de Romantiek gelieerde, literaire traditie van gothic horror. Le moine van Dominik Moll is zelfs een verfilming van een van de allereerste gotische romans: The Monk (1796) van Matthew Gregory Lewis, over seksuele perversie in een Spaans klooster. The Ward, John Carpenters eerste film in tien jaar, is eveneens gotisch ten voeten uit: het gaat over een jong meisje dat in een inrichting belandt omdat ze denkt achtervolgd te worden door een boze geest. Beide films zijn illustratief voor de wijze waarop de gotische stijl een duistere speurtocht door de menselijke geest representeert. (meer…)
Gearchiveerd onder: De Groene Amsterdammer, Fictie | Tags: Hidden Agenda, huursoldaten, Ken Loach, private militairen, Route Irish
‘What are you people running here? Your own private shooting war?’ Deze vraagt stelt een agent van Scotland Yard in zijn onderzoek naar de moord op een Amerikaanse burgerrechtenactivist tijdens de troubles in Noord-Ierland. De agent, gespeeld door Brian Cox, is verbijsterd over de wijze waarop Britse soldaten alle regels en wetten aan hun laars lappen. De film: Hidden Agenda (1990) van Ken Loach. (meer…)
De pijn van herinnering en verlies vormt het hoofdthema van The Lovely Bones, Alice Sebolds magistrale debuutroman uit 2002, zelfs al lijkt alles in dit verhaal te draaien om de sensationele moord op de veertienjarige Susie Salmon, slachtoffer van de seriemoordenaar George Harvey.
Op vakantie lees je andere dingen dan normaal, al komt dat door het simpele feit dat je dan op andere plaatsen komt. In Engeland is dat een hachelijke bezigheid. Leatherhead. Ah, Jane Austen-wereld. Lees Northanger Abbey. Dorchester. Zo, dat is… Casterbridge. Lees Thomas Hardy. Verder zuid. Cornwall. Dat huis daar… is The House on the Strand. En dan lees je Daphne du Mauriers schitterende roman over tijdreizen. En als je op het strand staat, het koude strand met de zeemeeuwen, dan moet je gewoon The Birds lezen. Op de terugweg. Een baaitje bij Brixham, dat verderop verandert in de Dartrivier die langs de villa van Agatha Christie stroomt. En dan ben je ver van huis, want als er iets verslavend is, dan zijn het haar thrillers wel. The Murder of Roger Ackford. Haar grote meesterwerk, met een van de mooiste voorbeelden van de onbetrouwbare verteller die ik ken.
